Ιούλιος 27, 2020

Συνέντευξη: ο Ζήσης Ρούμπος και ο Αριστοτέλης Ρήγας βάζουν τα σωστά χάσταγκ στην εποχή μας

Οι δύο stand-up κωμικοί παρουσιάζουν το Σάββατο 1 Αυγούστου την παράσταση «Χάσταγκ» στην Τεχνόπολη και με αυτή την αφορμή μάς μιλούν για αμήχανα αστεία, την αυτολογοκρισία, την ελληνική σκηνή, τον Mikeius και τους ξένους κωμικούς που θαυμάζουν.

Αν η εποχή μας είχε hashtags ποια θα ήταν αυτά;

ΖΡ: #bestyearever #livethemyth #apocalypseishere #maskfashion

ΑΡ: #wtf #lol #hashtag

Αστεία για τον κορονοϊό και την καραντίνα έχετε γράψει για να προσθέσετε στην παράσταση; Θα μας πείτε ένα;

ΖΡ: Δεν ξέρω τι κουσούρια σας άφησε το lockdown, εμένα μου άφησε 10 έξτρα κιλά!

ΑΡ: Έχουμε, ναι! Μπαίνει ένας λοιμωξιολόγος σε ένα μπαρ. Βασικά δεν μπαίνει, γιατί είναι κλειστό.

Ποια ήταν η πιο άβολη κι αμήχανη στιγμή που ζήσατε σε παράσταση;

ΖΡ: Στο σόλο μου «Πόζα Μηδέν», έχω ένα κομμάτι που είναι τουλάχιστον R-rated. Μόλις ξεκινάω να το λέω, βλέπω στην πρώτη σειρά μία μαμά με δύο παιδάκια, 8 και 10 χρονών. Εκπαιδευτική βραδιά για όλους…

ΑΡ: Σε μια παράσταση έλεγα για το πόσο χαζό όνομα είναι το Ναούμ και υπήρχε μια κυρία που είχε βαφτίσει έτσι το γιο της. Φασάρα Ναούμ.

Ποιο αστείο δεν πολυπιστεύατε κι όμως έπιασε;

ΖΡ: Εγώ δεν λέω ακριβώς αστεία, λέω ιστορίες. Υπήρχε μία που περιλάμβανε σωματικούς ήχους και δεν ήμουν πολύ σίγουρος. Είναι το πιο πετυχημένο μου κομμάτι μέχρι στιγμής, πράγμα που με κάνει περήφανο και για μένα και για το κοινό μου.

ΑΡ: Το «τα προφυλακτικά είναι στον πάγκο αλλά τα χάπια για τη διάρροια στα ράφια». Είναι αλήθεια. Από την πρώτη φορά που το είπα παίρνει ανεξήγητα γέλια.

Πώς έχει εξελιχθεί η ελληνική σκηνή του stand-up comedy;

ΖΡ: Η ελληνική stand-up comedy κοινότητα μεγαλώνει συνεχώς. Όλο και περισσότερα παιδιά δοκιμάζουν υλικό, φτιάχνουν ομάδες, παίζουν σε μαγαζιά, δημιουργούν σόλο παραστάσεις. Πράγμα πολύ ελπιδοφόρο, καθώς είναι ένα είδος που νομίζω ταιριάζει πολύ στην ιδιοσυγκρασία του ελληνικού κοινού.

ΑΡ: Η εξέλιξη της σκηνής είναι διαστημική και θα συνεχίσει έτσι.

Και το κοινό; Είναι πια πιο εκπαιδευμένο και ανοιχτόμυαλο;

ΖΡ: Το κοινό εκπαιδεύεται συνεχώς, βλέπει stand-up comedy σε διάφορες πλατφόρμες και φυσικά είναι όλο και περισσότερο ανοιχτόμυαλο. Παλιότερα επικρατούσε η άποψη ότι το stand-up comedy είναι εκεί όπου θα πάμε και «θα μας πειράζει ο παρουσιαστής». Τώρα πια έχει πάρει τη μορφή που έχει και στο εξωτερικό. Είναι ένα πανέμορφο θεατρικό είδος κωμικών μονολόγων, τους οποίους ο άνθρωπος που βρίσκεται πάνω στη σκηνή έχει γράψει, προβάρει και εκτελεί με ακρίβεια. Από τα πιο δύσκολα πράγματα που έχω κάνει.

ΑΡ: Τεράστια διαφορά με το 2012, όταν έπρεπε να εξηγούμε σε ανυποψίαστους θαμώνες μπαρ τι ακριβώς συμβαίνει. Το «ανοιχτόμυαλο» όμως έχει να κάνει με την κοινωνία, οπότε είναι όσο ανοιχτόμυαλο όσο η κοινωνία.

Πρόσφατα δημιουργήθηκε το θέμα με τα stories του Mikeius. Καταρχάς θα θέλατε να σχολιάσετε όσα είπε και ακολούθησαν;

ΖΡ: Όχι.

ΑΡ: Δεν τον ξέρω τον κύριο. Τραγουδάει κάπου;

Ο ίδιος ο Mikeius ανέφερε ότι έκανε χιούμορ. Εδώ τίθεται το ερώτημα: υπάρχουν όρια στο χιούμορ;

ΖΡ: Αυτό είναι υποκειμενικό. Εγώ έχω ανακαλύψει ότι το χιούμορ μπορεί να πληγώσει. Οπότε έχω αρχή να προσπαθώ όσο μπορώ να μην εκθέτω το κοινό μου σε άσχημα συναισθήματα.

ΑΡ: Όρια δεν υπάρχουν στο χιούμορ. Ένα πράγμα έχω μάθει όμως από την ενασχόλησή μου με την κωμωδία. Οποίος κάνει χιούμορ, δεν χρειάζεται να το πει. Είναι σαν το βήχα και το μαρουλάκι στο δόντι. Φαίνεται.

Πόσο ριψοκίνδυνα είναι τα πολιτικά αστεία στο stand-up comedy; Είναι πρόθυμο το κοινό να τα ακούσει;

ΖΡ: Δεν ασχολούμαι καθόλου με αυτό το είδος της κωμωδίας, οπότε δεν μπορώ να είμαι σίγουρος. Το μόνο που γνωρίζω είναι ότι όταν η πολιτική σάτιρα γίνεται καλά, μπορεί πραγματικά να προσφέρει εξαιρετικό και ποιοτικό γέλιο. Αλλά είναι λεπτή η γραμμή που τη χωρίζει από το στοχευμένο κράξιμο, κάτι που βρίσκω εξαιρετικά άβολο.

ΑΡ: Δεν θα έλεγα ότι είναι ιδιαίτερα ριψοκίνδυνα, γιατί απευθύνονται πάντα σε συγκεκριμένο ακροατήριο, το οποίο από ένα σημείο και μετά σε μαθαίνει και σε ακολουθεί.

Σε μια εποχή πολιτικής ορθότητας που στην κορυφή της ατζέντας βρίσκεται ο ρατσισμός, τα alt-right κινήματα, το Black Lives Matter, το #MeToo, πόσο προσεκτικός πρέπει να είναι ένας κωμικός;

ΖΡ: Ακριβώς όσο προσεκτικός πρέπει να είναι οποιοσδήποτε καταλαβαίνει ότι όσα λέει ή γράφει στα social media μπορούν να προσβάλουν ή να πληγώσουν κάποιους.

ΑΡ: Καθόλου προσεκτικός δεν πρέπει να είναι. Πρέπει να μην είναι ρατσιστής, σεξιστής κτλ κτλ. Ο αντιφασισμός είναι πρόβλημα μόνο αν είσαι φασίστας.

Το σκέφτεστε ποτέ μήπως γίνετε προσβλητικοί; Αυτολογοκρίνεστε;

ΖΡ: Δεν θα χρησιμοποιήσω τη λέξη λογοκρισία. Θα το πω κοινή λογική και ενσυναίσθηση. Όπως προανέφερα, δεν επιθυμώ να πληγώσω ή να προσβάλω κάποιον για να αποδείξω κάτι ή, ακόμα χειρότερο, να βγάλω γέλιο εις βάρος του. Το χιούμορ έχει ενωτική δύναμη. Το μόνο που θέλω όταν έρχεται ο κόσμος να με δει, είναι να γελάει αβίαστα και όχι να μαγκώνεται επειδή έχω πάρει ένα μικρόφωνο και αραδιάζω κηρύγματα για πράγματα που χωρίζουν.

ΑΡ: Σκέφτηκα να σας πω κάτι πάνω σε αυτό το θέμα, αλλά νομίζω ότι είναι βλακεία και τελικά δεν θα το κάνω.

Σε Αγγλία και ΗΠΑ συζητούν πολύ έντονα για το μέλλον του stand-up comedy λόγω κορονοϊού. Θα έχουμε τέτοια προβλήματα εδώ;

ΖΡ: Όχι, έχει λυθεί ευτυχώς αυτό εδώ. Θα πεθάνουμε όλοι, είτε πάνω στη σκηνή είτε από κάτω.

ΑΡ: Έχουμε ήδη προβλήματα. Η σεζόν πέρσι τελείωσε πρόωρα, κανείς δεν ξέρει τι θα γίνει με τα θέατρα από το φθινόπωρο και η αβεβαιότητα μάς επηρεάζει ήδη. Τα πράγματα είναι ήδη δύσκολα.

Αν ξεκινούσαν όλα κανονικά, ταξίδια και παραστάσεις, ποιον ξένο stand-up κωμικό θα θέλατε να δείτε πρώτο-πρώτο;

ΖΡ: Τον Mark Maron, γιατί λατρεύω τον τρόπο που λέει ιστορίες και θέλω να τον αντιγράψω με κάμερα!

ΑΡ: Τον Eddie Izzard. Είναι αντιδιαμετρικός σε ενέργεια και φόρμα από τους «λεκτικούς» one-liners με τους οποίους μπορώ να ταυτιστώ. Δεν ξέρω πώς το κάνει αυτό που κάνει. Μαγεύομαι.

Ποιο ήταν το τελευταίο comedy special που κάνατε streaming;

ΖΡ: Το «Douglas» της Hannah Gadsby. Αρκετά καλό, το προτείνω όπως και το «Nanette», το πρώτο της special, που ήταν γροθιά στο στομάχι.

ΑΡ: Το «Senior Class of Earth» του Ted Alexandro. Το προτείνω ανεπιφύλακτα.

Αν δίνατε μία και μόνο συμβουλή σε κάποιον που θέλει να ασχοληθεί με το stand-up comedy, ποια θα ήταν αυτή;

ΖΡ: Ο μόνος τρόπος για να καταλάβεις αν είσαι αστείος ή αστεία, είναι να ανέβεις πάνω σε μία σκηνή και να δεις αν ο κόσμος γελάει με αυτά που λες. Οπότε μην το καθυστερείς. Ανέβα.

ΑΡ: Να μην τα παρατήσει. Είναι απλά θέμα επιμονής.

Περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση «Χάσταγκ» εδώ.