Σεπτέμβριος 10, 2019

Κατερίνα Σολδάτου, φοβάσαι όταν χορεύεις εκατοντάδες μέτρα πάνω από το έδαφος;

Η extreme aerial dancer θα παρουσιάσει ένα εναέριο show που θα σου κόψει την ανάσα στο Off Road Adventure Festival και με αυτή την αφορμή μιλάει στον Νίκο Βουλαλά.

Η Κατερίνα Σολδάτου χορεύει. Αλλά όχι όπως όλοι μας. Δένεται από πανιά και αιωρείται εκατοντάδες μέτρα πάνω από το έδαφος, τη μία στα Μετέωρα και την άλλη στις γέφυρες, που τις λατρεύει για το συμβολισμό τους. Έχει δημιουργήσει το project Greece Has Soul κι έχει συνεργαστεί με την Greenpeace όχι για να βγάλει ωραία βίντεο και φωτογραφίες, αλλά για να ευαισθητοποιήσει. Επίσης δεν κάθεται σε ησυχία: κάνει ελεύθερες καταδύσεις, διδάσκει εναέριο χορό (που για να ξεμπερδεύουμε με την παρανόηση, δεν έχει καμία σχέση με τη μόδα της aerial yoga), πήρε πτυχίο στη yoga. Στο 2ο Off Road Adventure Festival, θα παρουσιάσει ένα εναέριο show από γερανό (το Σάββατο 14/9) και θα κάνει ένα μάθημα yoga (την Κυριακή 15/9). Με αυτή την αφορμή, μιλάει στο Citytag για το φόβο, για τα σημαντικά που πρέπει να μας απασχολούν και για τα αγαπημένα της σημεία στην Ελλάδα για να έρχεται σε επαφή με τον εαυτό της.

Έχεις «χορέψει» δεμένη από πανιά στον Ισθμό της Κορίνθου, στο φαράγγι του Βίκου και στη γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου. Τι σκέφτεσαι εκεί πάνω;

Δεν σκέφτομαι τίποτα κατά τη διάρκεια της performance. Μόνο αισθάνομαι. Αισθάνομαι έκσταση, φόβο, ηρεμία, θαυμασμό για την ομορφιά που αντικρίζω, κι όλα αυτά τα συναισθήματα εναλλάσσονται. Είναι σαν να μπαίνω σε ένα… πλυντήριο συναισθημάτων, μέχρι που κάθονται με έναν ακαθόριστα όμορφο τρόπο στο υποσυνείδητό μου. Θα μπορούσα να το περιγράψω σαν extreme διαλογισμό. Οι μόνες σκέψεις που κάνω είναι στην εκκίνηση και στο τέλος. Στο ξεκίνημα λέω «Πάμε, Κατερίνα!» και στο τέλος «Μπράβο σου!».

 

Αισθάνεσαι, λοιπόν, φόβο.

Εννοείται! Δεν είναι φυσιολογικό να μη νιώθεις φόβο. Από μικρή όμως προσπαθούσα να τον αντιμετωπίζω. Αντί να κρύβομαι κάτω από τα σκεπάσματα το βράδυ στο δωμάτιό μου, ξεσκεπαζόμουν, κοιτούσα γύρω και δεν έβλεπα κάποιον μπαμπούλα. Ρωτούσα τον εαυτό μου: «Φοβάσαι να πηδήξεις από τα βράχια στη θάλασσα;» Και του απαντούσα: «Πήδα!» Ή, αργότερα, όταν ξεκίνησα τις ελεύθερες καταδύσεις: «Φοβάσαι να βουτήξεις στα μαύρα νερά;» Και έσπρωχνα τον εαυτό μου να βουτήξει, να ανοίξει τα μάτια στο σκοτάδι που απλωνόταν μπροστά και να φτάσει όσο πιο βαθιά γινόταν. Για μένα, ο φόβος είναι η τέλεια ευκαιρία να γίνεις καλύτερος. Είναι μια ευκαιρία για εξέλιξη.

 

Θυμάσαι κάποια εναέρια performance όπου κάτι δεν πήγε καλά;

Στα Μετέωρα. Εκεί υπήρχε μια διαδικασία αναρρίχησης στη μία πλευρά του βράχου και κατάβασης από την άλλη για να φτάσω στο σημείο από όπου θα αιωρούμουν. Εκτός όμως από αυτό φυσούσε έντονος ανοδικός άνεμος. Δεν είχα αντιμετωπίσει κάτι τέτοιο ξανά.

 

Ποια είναι η ασφάλειά σου στις εναέριες χορογραφίες;

Συνήθως δεν χρησιμοποιώ ασφάλεια παρά μόνο τα πανιά από τα οποία δένομαι. Κάποιες φορές χρησιμοποιώ το μποντριέ, το οποίο μου παρέχει ασφάλεια, αλλά δημιουργεί και μεγάλη δυσκολία στην κίνηση γιατί μπορεί να μπλεχτεί με τα πανιά. Σε αυτή την περίπτωση χρειάζεται διαφορετική τεχνική για να κινηθώ. Σε κάθε περίπτωση, έχω στο μυαλό μου ότι αυτό που κάνω δεν είναι 100% ασφαλές. Ποτέ.

 

Αυτό δεν σε εμποδίζει όμως από το να συνεχίζεις.

Το ξέρω ότι δεν έχω επιλέξει κάτι εύκολο και βολικό. Αλλά όταν ακολουθείς τον δύσκολο δρόμο, το δουλεύεις και μαθαίνεις. Αν θες να μάθεις και να προχωρήσεις, θα το κάνεις. Αν όχι, θα μείνεις πίσω. Σ’ όλη μου τη ζωή δουλεύω με τον εαυτό μου και μαθαίνω. Καταπιάνομαι συνεχώς με καινούργια πράγματα που τα συνδέω με τα προηγούμενα. Πριν από λίγο καιρό, για παράδειγμα, πήγα στην Ινδονησία για να πάρω πτυχίο yoga από τη Yoga Union. Ζορίστηκα πολύ, ενώ θα έπρεπε να ξεκουράζομαι αυτή την περίοδο. Ωστόσο ποτέ δεν θα πω «Α, καλά είμαι με όσα ξέρω, ας μείνω σε αυτά».

Πώς έκανες το πέρασμα στον extreme aerial χορό σε δύσκολες τοποθεσίες και μεγάλα ύψη;

Έπειτα από την κλασική γυμναστική και το χορό, με τα οποία ξεκίνησα, πριν από δέκα χρόνια αποφάσισα να ασχοληθώ και με το aerial dancing. Αργότερα, σε ένα ταξίδι με ιστιοπλοϊκό μου καρφώθηκε η σκέψη πώς θα ήταν να χορέψω πάνω από τη θάλασσα. Τότε περάσαμε και από τα μεταλλεία της Σερίφου, όπου εντυπωσιάστηκα από το τοπίο. Βρήκαμε σχοινιά και αιωρήθηκα από μια σπασμένη γέφυρα. Ευτυχώς δεν έπαθα τίποτα!

 

Τι μήκος έχουν τα πανιά που χρησιμοποιείς;

Είναι ειδική παραγγελία. Τα πιο μακριά έχουν μήκος γύρω στα 17 μέτρα.

Με το project Greece Has Soul έχεις χορέψει σε τοποθεσίες όπως τα Μετέωρα, o Ισθμός της Κορίνθου και η Σαντορίνη. Πώς προετοιμάζεις αυτές τις performances;

Ο βασικός συνεργάτης μου είναι ο Σπύρος Μπάντιος, ο οποίος αναλαμβάνει τη σκηνοθεσία και την προκαταρκτική έρευνα. Με την ομάδα μου μελετάμε όχι μόνο τις τοποθεσίες ή τη στατικότητα και τις ιδιαίτερες συνθήκες που επικρατούν εκεί, αλλά κάνουμε μια ευρύτερη έρευνα για το τι σημαίνουν αυτές οι τοποθεσίες ιστορικά και κοινωνικά, καθώς και ποιοι είναι οι συμβολισμοί τους.

 

Άρα δεν σε ενδιαφέρει μόνο το σκέλος της χορογραφίας και του show.

Φυσικά, αλλιώς δεν θα είχε νόημα αυτό που κάνω. Δηλαδή να το έκανα για να λέω «Αχ, τι ωραία που αιωρούμαι»; Δυστυχώς μας απασχολούν πράγματα που δεν έχουν σημασία. Για μένα, το σημαντικό είναι να είσαι ευαισθητοποιημένος για το περιβάλλον. Γι’ αυτό άλλωστε έχω κάνει δράσεις για την Greenpeace. Με ενδιαφέρει ο άνθρωπος, το χτίσιμο του χαρακτήρα του, η καινούργια γενιά που έρχεται και τα ερεθίσματα με τα οποία μεγαλώνει. Το αν στήθηκα για να βγω μια φωτογραφία ή αν επιδεικνύω στα social media το φαγητό που τρώω δεν είναι σημαντικό. Αυτή η αγωνία του show off βαραίνει πολύ κόσμο. Όλες αυτές οι σκέψεις δεν με αφήνουν να κοιμηθώ τα βράδια!

 

Σε προβληματίζει που πρέπει να υπενθυμίζεις με το Greece Has Soul την ομορφιά της χώρας μας;

Το βρίσκω λυπηρό που ενώ έχουμε έναν από τους ομορφότερους τόπους τον κακοποιούμε με τη λογική να κάνουμε τη δουλειά μας αδιαφορώντας για τους επόμενους. Έχουμε κάτι που δεν μας χαρίστηκε και οφείλουμε να το σεβόμαστε και να το προσέχουμε.

 

Σε ποια μέρη θα ήθελες να αιωρηθείς;

Στην Κρήτη, από όπου κατάγεται ο Σπύρος. Υπάρχει ωραίο θέμα εκεί, αλλά η αλήθεια είναι ότι θα ήθελα μια υποστήριξη, γιατί το κόστος αυτών των εναέριων shows είναι μεγάλο. Επίσης θα ήθελα να αιωρηθώ σε μεγάλες γέφυρες στο εξωτερικό. Λατρεύω τις γέφυρες, γιατί συμβολίζουν την ένωση, την αποδοχή, τη συνεργασία και την εξέλιξη.

 

Παραδίδεις επίσης μαθήματα μαθήματα εναέριου χορού στη σχολή σου Beyond Aerial που βρίσκεται στο Ολυμπιακό Στάδιο. Εγώ είμαι 1,90 ύψος και 95 κιλά βάρος. Μπορώ να χορέψω αιωρούμενος;

Εννοείται ότι μπορείς! Υπάρχει μια διαδικασία όποιος κι αν είναι ο σωματότυπός σου. Πρέπει να προετοιμάσεις τον εαυτό σου, το σώμα και το μυαλό, ώστε να φτάσεις σε ένα σημείο να αντεπεξέλθεις σε ύψος 1, 2 ή 3 μέτρων. Φυσικά υπάρχει μια ασφάλεια με στρώματα μεγάλου πάχους στο έδαφος.

Από την επαφή σου με τον κόσμο που βλέπει τις extreme εναέριες performances σου ή παρακολουθεί ομιλίες σου σε διοργανώσεις όπως το TEDx τι καταλαβαίνεις ότι τον απασχολεί;

Κάποιοι με πλησιάζουν βουρκωμένοι και μου λένε ότι εμπνέονται για να προχωρήσουν και να τολμήσουν όσα σκέφτονται. Γενικά, παρατηρώ μια ροπή στο βολικό και στο ασφαλές. Δεν είναι παράλογη αυτή η ανάγκη, αλλά έχουμε φτάσει στο άκρο να την ωραιοποιούμε και να την εξιδανικεύουμε μένοντας στάσιμοι. Υπάρχει βέβαια και ένα άλλο άκρο, δηλαδή το να κάνουμε ακραία πράγματα για να κερδίσουμε likes. Αισθάνομαι ότι είμαστε χαμένοι, ότι έχουμε βομβαρδιστεί από τα media και από ερεθίσματα, ανάγκες και συναισθήματα που μας φυτεύουν. Κανείς δεν ξέρει τι φοβάται ή τι του αρέσει πραγματικά.

 

Ποια είναι η λύση που προτείνεις σε αυτό;

Να μπεις στη διαδικασία να βρεις πού στέκεσαι, να αποδεσμευτείς από το Internet και από το αστικό περιβάλλον, να κατευθυνθείς προς τη φύση. Εκεί θα αφουγκραστείς τον εαυτό σου, τις ανάγκες και τα συναισθήματά σου. Εκεί θα βρεις απαντήσεις.

 

Ποια είναι τα αγαπημένα σου σημεία στην Ελλάδα όπου ηρεμείς εσύ;

Η Κέρκυρα όπου βρίσκομαι τώρα με τον Σπύρο. Εδώ κάνουμε καταδύσεις, ο Σπύρος σκαρφαλώνει. Η εξερεύνηση στη φύση είναι μια πολύτιμη διαδικασία διαλογισμού. Μου αρέσει επίσης ο Βίκος. Και η Βασιλίτσα, όπου έχει το ιγκλού του ο Σπύρος!