Νοέμβριος 7, 2019

Είδαμε τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου και τη Βιολέτα Ίκαρη στο Anodos και ξανανιώσαμε έφηβοι

Ο αιώνιος έφηβος της ελληνικής rock κάνει flashback στη δισκογραφία του, στο έντεχνο και στο λαϊκό τραγούδι μαζί με την ευέλικτη φωνητικά ερμηνεύτρια.

Νέοι που χοροπηδούν σαν τα ελατήρια πίσω στο μπαρ ακούγοντας τα «Χαιρετίσματα», 40άρηδες και βάλε με μαύρα t-shirts που σηκώνονται από τα μπροστινά τραπέζια και χτυπιούνται σαν να βρίσκονται σε ροκ συναυλία και άλλοι από τον εξώστη που φωνάζουν «Βασίλη, ζούμε για να σ’ ακούμε» και «Τελεία και παύλα, Βασίλη είσαι καύλα!». «Τι, δεν είμαι;» απαντάει με αμυδρό χαμόγελο ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου από τη σκηνή, και συνεχίζει να παίζει την κιθάρα του ηλεκτρίζοντας όλο και περισσότερο την ατμόσφαιρα καθώς προχωράει η βραδιά.

Αυτό ήταν το σκηνικό στην πρεμιέρα των σαββατιάτικων εμφανίσεων του Βασίλη Παπακωνσταντίνου στο Anodos Live Stage, που έχουν τίτλο δανεισμένο από το τραγούδι «Βράδυ Σαββάτου». Η ροκ μπαλάντα με τη μελαγχολική διάθεση δίνει το σύνθημα για ένα γεμάτο τρίωρο πρόγραμμα που τα έχει όλα – και το απαραίτητο πια διάλειμμα για τσιγάρο έξω! Πολύ σωστά, ο Παπακωνσταντίνου δεν περιορίζεται στις μεγάλες του επιτυχίες, σε αυτά τα τραγούδια δηλαδή που σημάδεψαν την ελληνική rock και θα μπορούσαν να γεμίσουν ένα μαραθώνιο πρόγραμμα.

Φυσικά, ακούγονται η «Σφεντόνα», οι «Μικρές νοθείες», τα «Αποτσίγαρα» και το «Αυτό που περιμένουμε», αλλά η μουσική βεντάλια ανοίγει περισσότερο με ένα μίνι αφιέρωμα στον Μπιθικώτση, που ο Παπακωνσταντίνου λέει ότι είναι ο αγαπημένος του λαϊκός τραγουδιστής, και με Θανάση Παπακωνσταντίνου, Μίλτο Πασχαλίδη και άλλους σπουδαίους του εντέχνου.

Αυτή η ποικιλία στο πρόγραμμα αναδεικνύεται χάρη στην παρουσία της Βιολέτας Ίκαρη, η οποία συνοδεύει τον Παπακωνσταντίνου στις φετινές του εμφανίσεις. Ωραία φωνή και παρουσία, η Ίκαρη δίνει τα ρέστα της στον «Βαρδάρη» του Νίκου Παπάζογλου, που τον τραγουδάει εξαιρετικά, αναδεικνύει το «δημοτικό» χρώμα της φωνής της με τη δική της «Παλιοτρεχαντήρα» και είναι γεμάτη λυρική δύναμη στο επίσης δικό της «Έλα και ράγισε τον κόσμο μου».

Άξιοι συνοδοιπόροι σε αυτό το πρόγραμμα η Μαίρη Μπρόζη, η οποία εκτός από τη δεξιοτεχνία της στο βιολί μας εντυπωσιάζει και με την ερμηνεία της στο «Canção do Mar» της Dulce Pontes, και ο Απόστολος Μόσιος, που λέει με ένταση το «Corsica» και το «Φλασάκι». Άξια η επταμελής ορχήστρα, με δέσιμο που αναδεικνύεται από τον καλό ήχο του μαγαζιού.

Έπειτα από 45 χρόνια στη δισκογραφία και στη σκηνή, αισθάνεσαι ακόμη ότι ο Παπακωνσταντίνου είναι το σταθερό σημείο αναφοράς σου και το αποδεικνύει για μία ακόμη φορά στο Anodos. Χωρίς να βιάζεται, χτίζει το πρόγραμμα με τους συνεργάτες ως την κορύφωση με τα «Θα σωπαίνω», «Έχω ανάγκη» και «Δεν υπάρχω», πετάει διακριτικά τις ιδεολογικές του αναφορές και παίζει την κιθάρα του σαν γερόλυκος της rock σε χορογραφία ανάμεσα στους δύο άλλους κιθαρίστες του.

Φωτογραφίες: Yiannis Margetousakis Photography