Νοέμβριος 25, 2020

Διαδικτυακή έκθεση της Στέγης: ποια είναι η θέση μας μέσα στον ψηφιακό κόσμο;

Η εικονική έκθεση «Creatures In A Series Of Tubes» προσπαθεί να δώσει απαντήσεις για την επίδραση των ενεργειών και τα όρια της ανθρώπινης ύπαρξης στο διαδίκτυο.
Έργο των Daniela Mitterberger και Tiziano Derme

Υπάρχει πραγματικότητα πέρα από τον ψηφιακό κόσμο; Υπάρχει ο ψηφιακός κόσμος έξω και πέρα από εμάς; Μας χρειάζονται οι μηχανές ή ζουν, αναπτύσσονται και αναπαράγονται έξω και πέρα από εμάς; Ποια είναι η αλυσιδωτή αντίδραση που πυροδοτείται από κάθε ενέργεια μας στο διαδίκτυο και ποια είναι τα όρια της ανθρώπινης ύπαρξης στον ψηφιακό κόσμο; Η εικονική έκθεση «Creatures In A Series Of Tubes» επιχειρεί να δώσει απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά με μια σειρά καλλιτεχνικών έργων που δημιουργήθηκαν στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Πλατφόρμας για την Τέχνη των Νέων Μέσων, στην οποία συμμετέχει η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση.

Έργο του Martin Nadal

Τα οικοσυστήματα βρίθουν ανθρώπινης δραστηριότητας, ανεξάρτητα από το αν οι άνθρωποι παραμένουμε παθητικοί παρατηρητές πίσω από οθόνες, πίσω από την εξαντλητική, καλωδιωμένη ρουτίνα των δραστηριοτήτων μας εν μέσω καραντίνας. Αλλά είμαστε πραγματικά παρόντες καθώς δημιουργούμε τα εικονικά μας κοινά μέσα σε ένα διαρκώς διαδικτυακό περιβάλλον; Παραμένουμε οι ίδιοι μέσα από αυτήν τη διαδικασία συλλογικής απομόνωσης ή μεταμορφωνόμαστε σε κάτι άλλο; Μέσα από αυτή την εικονική έκθεση αναζητούμε τα όρια της ανθρώπινης υποκειμενικότητας όπως επαναδιαμορφώνεται από τις ψηφιακές μεγα-πλατφόρμες: είμαστε το ίδιο όταν βλέπουμε κάτι με τα φυσικά μας μάτια κι όταν το καταναλώνουμε ως μέρος ενός συλλογικού αλγορίθμου; Και τι συμβαίνει όταν «απουσιάζουμε» από τον φυσικό κόσμο ενώ βρισκόμαστε πάντα σε αυτόν;

Έργο των Robertina Šebjanič και Gjino Šutić

Κατά την υποτιθέμενη φυσική απουσία μας, το φυσικό περιβάλλον δεν σταμάτησε ποτέ να δουλεύει, καθώς οι ροές ενέργειας και αποβλήτων που έχουμε εδραιώσει συνεχίζουν να υποστηρίζουν απρόσκοπτα τις αυξανόμενες ανάγκες μας. Κάθε ενέργειά μας στο διαδίκτυο δημιουργεί μια σειρά αλυσιδωτών αντιδράσεων, με απτές επιπτώσεις σε υβριδικά οικοσυστήματα ανθρώπων και των αλγορίθμων, σε άμεση σύνδεση με τη βιολογία και την οικονομία. Η επιρροή του ανθρώπου στον πλανήτη έχει ονομαστεί «Ανθρωπόκαινος» εξαιτίας του αποτυπώματός μας, αλλά μήπως βρισκόμαστε ήδη πέρα από αυτήν την περίοδο;

Νέοι καλλιτέχνες από την Ισπανία, την Κροατία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Σερβία, τη Γαλλία και την Αυστρία, καταπιάνονται με αυτό το ερώτημα. Μέσα από τις αφηγήσεις τους γίνονται φανερές τέτοιες σύνθετες δομές και δοκιμάζεται ο τρόπος με τον οποίο τις αντιλαμβανόμαστε. Αυτή η επιλογή έργων είναι καρπός έρευνας για τη σύνδεσή μας με τα άλλα είδη, την επιρροή μας σε απόμακρα οικοσυστήματα και την ανάδυση μοναδικά σύνθετων οικοσυστημάτων ανθρώπων και αλγορίθμων. Το πιο σημαντικό, είναι πως μας επιτρέπουν να ονειρευτούμε έναν άλλο κόσμο, να συνδεθούμε με την ύπαρξή μας σε ένα μέλλον που είναι πια παρόν.

Η έκθεση θα είναι επισκέψιμη από τις 26 Νοεμβρίου έως τις 20 Δεκεμβρίου μέσα από την πλατφόρμα Mozilla Hubs. Περισσότερες πληροφορίες για την πρόσβαση και τις παράλληλες ψηφιακές δράσεις εδώ.