Μάιος 14, 2020

Ανοίγουν οι γκαλερί: 7 εκθέσεις για την πρώτη εικαστική βόλτα στην πόλη μετά το lockdown

Καταξιωμένοι καλλιτέχνες από την Ελλάδα και το εξωτερικό και ομαδικές θεματικές εκθέσεις σε περιμένουν σε χώρους τέχνης που λειτουργούν πλέον με όλα τα μέτρα ασφαλείας.

Έπειτα από τα virtual tours που κάναμε σε μουσεία και γκαλερί όλου του κόσμου, ήρθε η ώρα να επισκεφτούμε ξανά χώρους τέχνης και να αισθανθούμε ότι επανερχόμαστε στην καθημερινότητα, έστω και αν αυτή είναι διαφορετική λόγω αποστάσεων και μέτρων ασφαλείας. Το θέμα είναι ότι τώρα, όπως και κατά τη διάρκεια της καραντίνας, αυτό που θέλουμε είναι να μην κρατάμε αποστάσεις από την τέχνη! Διαλέξαμε επτά εκθέσεις για να κάνεις έναν πραγματικό, ζωντανό εικαστικό περίπατο και να ανακαλύψεις το έργο Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών.

 

Νίκος Καλαφάτης: «Παράλληλοι Διάλογοι»

Γκαλερί Έρση

Η ατομική έκθεση του ζωγράφου και γλύπτη Νίκου Καλαφάτη διακόπηκε την επόμενη ημέρα των εγκαινίων λόγω lockdown, αλλά επαναλειτουργεί από τις 11 Μαΐου. Ο γνωστός καλλιτέχνης «σκηνοθετεί» μια συνολική εγκατάσταση από έργα, δουλεμένα κυρίως σε σίδερο και επιζωγραφισμένα, συνδέοντας τη ζωγραφική με τη γλυπτική. Ο Καλαφάτης διαμορφώνει ένα εναλλακτικό εικαστικό περιβάλλον, όπου ο μικρόκοσμος των φανταστικών «φυσικών» όντων του, συνομιλεί με τα ποιητικά καράβια, τις ανθρώπινες φιγούρες και το θεατή, προκαλώντας διαλόγους παράλληλους, αλλά και απόλυτα αρμονικούς.

Περισσότερες πληροφορίες εδώ.

 

Κωστής Τριανταφύλλου: «Ο κόκκινος τρελός του Ονειροδρόμιου και άλλα έργα της περιόδου 1968-1975»

Roma Gallery

Στη δεκαετία του 1970, ο Κωστής Τριανταφύλλου (ή, διεθνώς, Costis) δημοσίευσε ένα βιβλίο με σχέδια με τίτλο «Ονειροδρόμιο», που έγινε η βίβλος της ελληνικής underground σκηνής. Παράλληλα έγιναν γνωστά τα έργα του με τη φιγούρα του «Τρελού», που ήταν εμπνευσμένα από τη θέση του ανθρώπου στην κοινωνία. Αυτή η έκθεση είναι μια αναδρομή στην περίοδο όπου η άρνηση των κατεστημένων μορφών της τέχνης και η αντικατάστασή τους από το άγριο σχέδιο-σκίτσο (αντί της ζωγραφικής-γλυπτικής) χαρακτηρίζει τα έργα του καλλιτέχνη. Η δουλειά του στη δεκαετία του ’70 είναι από τα πιο «βάρβαρα», «άγρια», «ωμά» έργα αμφισβήτησης που παρήχθησαν επί ελληνικού εδάφους.

Περισσότερες πληροφορίες εδώ.

 

Δημήτρης Γέρος: «Ζωγραφική 1993 – 2019»

Εικαστικός Κύκλος ΔΛ

Ακουαρέλες σε χαρτί, σε μικρά και μεγάλα μεγέθη, που τα διακρίνει μια λεπτομερής και ρεαλιστική γραφή. Στα περισσότερα από τα έργα της έκθεσης επικρατεί το γνωστό ανθρωπάκι των πινάκων του, που λειτουργεί και ως ετεροπροσωπία του υπερρεαλιστή καλλιτέχνη, και το οποίο, αενάως κινούμενο, ανάμεσα στο πραγματικό και το μεταφυσικό, συνεχίζει να αφηγείται με αινιγματική κριτική και αφυπνιζόμενη συνείδηση τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο σύγχρονος άνθρωπος. Παράλληλα, η οικολογική ευαισθησία του καλλιτέχνη, σ’ αυτά όπως και στα προηγούμενα έργα του, παραμένει ακόμα προφητική.

Περισσότερες πληροφορίες εδώ.

 

Ομαδική έκθεση: «Έρως καλός»

Εικαστικός Κύκλος Sianti

Aναδεικνύοντας μια άλλη πτυχή της ανθρώπινης υπόστασης εκείνης του έρωτα ως κινητήριας δύναμης της ζωής, 21 καλλιτέχνες αποδίδουν εικαστικά τον έρωτα ως τέλεια ιδέα και όχι ως εφήμερη πράξη. Η απόδοση του σωματικού κάλλους οδηγεί στην αναγνώριση και του ψυχικού ως ανώτερου, ενώ σ’ αυτή τη διαρκή αναζήτηση του ιδεώδους 21 σημαντικοί σύγχρονοι συγγραφείς και ποιητές λεκτικοποιούν τη διαδρομή, που η επιθυμία θα συναντήσει το απόλυτο, το αιώνιο, το σταθερό, το τέλειο κάλλος, τον έρωτα.

Περισσότερες πληροφορίες εδώ.

 

Ομαδική έκθεση: «Works on paper – 1972-2020»

Bernier / Eliades

Σε αυτή την έκθεση παρουσιάζονται έργα πάνω σε χαρτί παλαιών και νέων καλλιτεχνών που έχουν συνεργαστεί με την γκαλερί από το 1972 έως και σήμερα, μεταξύ των οποίων οι: Αλέξης Ακριθάκης, Stephen Antonakos, Διονύσης Καβαλλιεράτος, William Kentridge, Γιάννης Κουνέλλης, Richard Long, Marisa Merz, Mario Merz, Juan Muñoz, Νίκος Ναυρίδης, Tony Oursler, Daniel Richter, Thomas Schütte, Jim Shaw, Χριστιάνα Σούλου, Αλέξανδρος Τζάννης, Kara Walker, Robert Wilson και Gilberto Zorio.

Περισσότερες πληροφορίες εδώ.

 

Λία Ναλμπαντίδου, «Αστικός Μυστικός Κήπος – Μια ανάγνωση»

Ileana Tounta

H φωτογραφική εργασία της Λίας Ναλμπαντίδου είναι ένα τεκμήριο για την ιστορία της Θεσσαλονίκης και ξεκίνησε ως αυτοσχεδιασμός το 2009, κατά τη διάρκεια άσκοπων, πρωινών περιπάτων στην πόλη. Η ενότητα αποτελείται από σύγχρονες φωτογραφίες που απεικονίζουν το αστικό τοπίο της Θεσσαλονίκης, αλλά και παλιότερες από το οικογενειακό αρχείο της φωτογράφου. Οι σύγχρονες φωτογραφικές λήψεις αφορούν το ιστορικό κέντρο και την Άνω Πόλη, το λιμάνι, τα Λαδάδικα και το παραλιακό μέτωπο σε μια διαδρομή ανατολικά προς το στρατόπεδο Κόδρα και το Καραμπουρνάκι μέχρι το εμπορικό Κέντρο Florida και το αεροδρόμιο Μακεδονία. Τα οικογενειακά στιγμιότυπα προέρχονται από το 1950 έως το 1990. Απεικονίζονται ο πατέρας, η μητέρα, η γιαγιά, στον κήπο, στο παράθυρο του σπιτιού της Άνω Πόλης, στην ταράτσα ή στο χώρο δειγματισμού της οικογενειακής prêt-à-porter βιοτεχνίας.

Περισσότερες πληροφορίες εδώ.

 

Ομαδική έκθεση: «Hypnagogia»

Nitra Gallery

Ο αγωγός ύπνου, ή αλλιώς το σημείο μετάβασης μεταξύ ύπνου/ξύπνιου είναι η γκρίζα ζώνη που το συνειδητό δίνει βήμα στο ασυνείδητο και γι’ αυτό αποτελεί συχνά πεδίο έρευνας για τη νευρολογική επιστήμη. Ο Βαγγέλης Γκόκας, η Αικατερίνη Γεγησιάν, η Ράνια Εμμανουηλίδου, η Μαρία Οικονομοπούλου, ο Αναστάσης Στρατάκης και η Μανταλίνα Ψωμά, μέσα από διαφορετικές τεχνικές και μέσα, αναδεικνύουν εκφάνσεις αυτής της στιγμής που ξυπνά το ασυνείδητο και δημιουργεί αφηγήσεις που άλλοτε στερούνται ρεαλισμού, ενώ άλλοτε μοιάζουν τρομακτικά οικείες.

Περισσότερες πληροφορίες εδώ.